1921 жылы 22 наурыздан шыға бастады
Бастапқы
АЙТЫЛҒАН СӨЗ
Циничное, жестокое, отвратительное,  преступление: убийство Алтынбека Сарсенбаева – человека, который был последние годы моим политическим оппонентом. С ним вместе убиты его помощники. Председатель КНБ генерал Дутбаев сразу же излагает главе государства свою версию: за преступлением стоит кто-то из членов семьи президента – либо Рахат Алиев, либо Тимур Кулибаев, либо Кайрат Сатыбалды.
"Караван" №10, 10.03.2006
Автор: Дарига Назарбаева
Информационный сервер xFRK: валютные баннеры для Вашего сайта
Жас Алаш №68 (16150) 25 тамыз, бейсенбі 2016
ЕСIКТЕГI АЙУАНДЫҚ 
Есiк қаласында әйел зорлау қылмысы елдегi полиция қызме­тiндегi былық пен сұмдық жағдайлар туралы тағы да сөз қоз­ғауға мәжбүр еттi. Билiк басындағылар айтатын “құқықтық” мемлекетте тұратын жандар полициядан араша сұрап барғанда неге тәртiп сақшыларынан түңi­лiп қайтады? Төрт бiрдей қыл­мыс­кердiң зорлығынан әупiрiм­деп аман қалған Жiбек есiмдi бейшара әйел өзiне әлiмжеттiк жасағандарды көрсетсе де, полицияның оларды ұстамақ түгiлi, жауап алмастан үйлерiне қоя бергенiн

Осы аптада президент Варшаваға ресми сапармен барып, Польша басшысы Анджей Дудамен және премьер-министр Беата Шидломен, сондай-ақ Польша Сенатының төрағасы Станислав Карчевскиймен кездестi. Қазақстан-Польша бизнес-форуымына қатысып, польшалық кәсiпкерлердi Еуразиялық экономикалық одақ аймағында жұмыс iстеуге шақырды. Әрi бұл одақты құруға өзiнiң бастамашылық еткенiн, ЕАЭО-ның саяси бiрлестiк емес, таза экономикалық одақ екенiн астын сызып тұрып ескерттi.

Таңертең сот залына сергек кiрген Сейiтқазы Матаевты түстен кейiн жедел жәрдем алып кеттi. Тамыздың 23-i күнi Қазақстан журналистер одағының төрағасы Сейiтқазы Матаев пен оның ұлы, “ҚазТАГ” ақпарат агенттiгiнiң бас директоры Әсет Матаевқа тағылған айып бойынша Астана қаласы Есiл аудандық №2 сотында iс басталды. 24 ақпаннан берi үйқамақта отырған Сейiтқазы Матаев пен оның ұлы Әсет сот ғимаратына сыбайлас жемқорлыққа қарсы күрес бойынша ұлттық бюроның қарауындағы күзетпен кiрдi. 

Премьер-министр Кәрiм Мәсiмовтiң жүрiс-тұрысында соңғы кездерi бiр бөтендiк бар. Ақордадан аттап шықпайтын Мәсiмов жаз бойы облыстарды аралап жүр. Барған жерiнде рухани, мәдени мәселенi көтередi. Мұражайларды аралайды. Ресейге барған сапарында әрiптесiнен Кейкi батыр мен Кенесарының басын сұратты. Шығыс Қазақстанға жасаған сапарында Абай мұражайына арнайы бас сұқты. Алматы қаласына барған кезiнде Ахмет Байтұрсынұлының мұражайына кiрiп, Алаш арысының кiтаптарын жарыққа шығаруға уәде еттi. Ел аралағыш Мәсiмов ендi әулие жағалауға көшкен сияқты.

Қазақта “жоқшы” деген әдемi сөз бар. Негiзi дана халқымыз оны салт-дәстүрiн түгендеген, әдет-ғұрпын әспеттеген, сол жолда iзденуден танбаған адамдарға қаратып айтса керек. Заманның өзгергенi шығар, қазiр “жоқшылар” билiктен де бой көрсете бастады. Әйтеуiр әркiм әрненi iздеп жүр. Солардың арасынан оқ бойы озып шыққан әзiрге К.Мәсiмов сияқтанған. Сияқтанған дейтiнiмiз, Хан кененiң басын iздеймiн деп қазақтың көңiлiн аспандатты да, артынан үнсiз қалды.

Келесi аптада елiмiздiң бүкiл мектептерiнде алғаш­қы қоңырау соғылады. Бұл – ата-ана үшiн де, бала үшiн де қашанда ерекше оқиға. Ал мектеп табалдырығын алғаш рет аттайтын шәкiрттер үшiн биыл оның мәнi тiптi зор, тiптi ерекше. Өйткенi биылғы оқу жылынан бастап елiмiздiң барлық мектептерi жаңартылған оқу бағдарламасы бойынша бiлiм беруге көшпек. Дерегiнен дақпырты көп болған бұл жаңа жүйе ә дегеннен-ақ көпшi­лiктiң көңiлiне күдiк ұялатқаны шындық.

Алаш даласының алтын тәжi саналатын өр Алтайдың айбарлы да айдарлы ұлы, аймағына ақыл айтқан абыз ақсақалдарының бiре­гейi, көкiрегi қазыналы шежiрешi, атақты ат­бе­гi, еңбек майданының батыры, он тоғыз жасынан оқ көрген, от көрген Бошай ағамыздың жа­рық дүниеден өткенiне де жыл боп қалды.

«ЕСКI ГВАРДИЯ» ЕСIР­КЕДI МЕ, «ЖАҢА ГВАРДИЯ» ЖАРЫЛҚАЙ МА?
Елге танымал атқа мiнер­лер­ге қатысты соңғы кадр өзгерiстерiнен бiрiздiлiк пен логика iздеп, президент ше­шiмдерiне нақты себеп не сылтау iздеп жатқандарға таңға­ламын. Өйткенi ешқандай қи­сын жоқ: баяғы кадрлық жартас – сол бiр жартас, бәрi де сол ескi сарын, субъективтiк таңдау, қоғам мен билiкте жылдар бойына өз шешiмiн таппай, қордаланып қалған проблемаларды тағы да кейiнге қалдыру. Президентке кiм бүгiн сөзiн өткiзе алды – соның асығы алшысынан түседi, дегенi болады.

Жердi шетелдiктерге жалға бермесе болмайтындай Қазақстанның басына не күн туды?! Мен осыған таңғаламын. Дамыған алдыңғы қатарлы елу елдiң қатарына енгенiмiз, отыз елдiң санатына қосылуға жақындап қалғанымыз қайда? «Самұрық-қазынамыз» қайда?! Не болды Қазақстанға?! Жердi шетелдiктерге жалға беруге, жеке адамдарға сатуға болмайды деп бас көтерiп жатқандарды президент: – Олар жердi бiлетiндер емес, асфальтта жүргендер деп кiнәлады.

“Үштiлдiлiк” жобасы ұсынылғаннан бастап “бұл қалай болады?”, “бiздiң бiлiм саламыз қандай бағыт алғалы тұр?” деген ой маза бермедi. Бiлiм беру мен тәрбие саласында өз орындары бар аудан ақсақалдары, кешегi-бүгiнгi мұғалiмдермен пiкiрлесiп, республикалық, облыстық басылымдарды оқып, әбiгерге түс­тiм.Мектептегi бiлiм сапасын көтеру көптен күн тәртiбiнде бол­ғаны рас.

Бұрындары ер балалар асық ойнап, ләңгi тепсе, қыздар қуыршағын құшақтап, дәрiгер немесе апай (мұғалима) болып ойнайтын. Өйткенi бiзде “Смартфон” болған жоқ. Теледидардың өзi де тек санаулы үйде бар едi. Бiздiң балалық шақ сонысымен ерекше, сонысымен тәттi.

Адам баласы қиын жағдайға тап болып және оған себепкер болған адамды қарғаса, қабыл болады екен. Оған өз басымнан өткен екi оқиға дәлел бола алады....Бастауыш сыныпта бiзге Қалқаш деген мұғалiм сабақ бердi. Балалық шағы соғыс кезiнде өткеннен кейiн бе, өте қатал едi. Ешкiмдi кешiр­мейтiн. Сабақта жауап бере алмай қалсаң, құлағыңды резеңкеше созатын. Ол аздай, сол оқушыны сабақтан кейiн алып қалып, әбден зәбiр көрсететiн.
Боямасыз өмiр
Зейнетке шыққан соң, бiр себептермен Астанаға көшуге туралы келдi. Жас кезiмде солтүстiк өңiрде жоғары оқу орнын бiтiргеннен кейiн жолдамамен барып, қазiргi бас қалада бiрнеше жыл қызмет еткенiм бар. Жазы аз, салқын мезгiлi ұзақ болса да, сол жақ маған қашанда ыстық тартып тұрады. Кейде жастық шағым еске түскенде жүрек шiркiн шымырлап, сағынамын да.
Биыл Өзбекстан Республикасы, Бұхара облысы, Соркөл ауылындағы №3 Абай атындағы орта мектептiң негiзi қаланғанына 80 жыл толыпты. Бiздiң осы мектептi бiтiргенiмiзге де 50 жыл болып қалыпты. Қазақстан егемендiк алғаннан кейiн, 1992 жылдан бастап Соркөл ауылының тұрғындары тарихи Отаны Қазақстанға қоныс аудара бастады. Сол сәттен бастап барлығымыз әр жерден орын теуiп, байланысымыз үзiлдi.

Таяуда “Общественная позиция” (23 маусым 2016 жыл) газетiнен жазушы Дулат Исабековтiң “Қазаққа қарсы астыртын саясат бар сияқты...” деген мақаласын оқып, төбе шашым тiк тұрды. Осы мақалада жазушы: “Мектеп қабырғасында оқып жүрген 10 жасар қыздарға укол салуды бастапты. Бiлетiн мамаңдардың айтуына қарағанда, “манту” деген желеумен салынатын – болашақта бала көтере алмайтын, қыз

Маңғыстау өңiрi, Сығынды ауылы, Саура жерiнде туып-өскен қазақпын. Құрық (Ералиев) кентiнiң №1 автоцехында 30 жыл еңбек етiп, зейнетке шықтым. Маңғыстау мен үшiн өте ыстық. Бiрақ Түпқараған ауданы жер­гiлiктi әкiмдiгiнiң жұмысын көрiп, iшiм ашиды. Себебi қара халық маңдай терiн төгiп жүрiп әрең алған жерiнiң құжатын реттеу үшiн 5-6 күн жүгiредi.

Осы мақаланы жазуыма мына жағдай түрткi болды. Былтыр Астана қаласында өткен бiр жиынға қатыстым. Жиында әртүрлi тақырыпта сөз қозғалды. Сонда бiр азамат Қазақстан қалаларындағы ескерткiштер туралы айта келiп: “Арқалық қаласындағы мұражай алдында тұрған Ленин ескерткiшiн ұрлап кетпесiн деп, жанына Кейкi батырдың ескерткiшiн орналастырыпты.

Мемлекеттiк сыйлыққа ұсынылған шығарма
Тәуелсiздiктiң алғашқы аласапыран тұсында әдебиетiмiздiң (поэзиядан басқасы) тоқырауға ұшырағаны баршамызға аян. Дей тұрғанмен, ол жылдары қаламгерлердiң қаламы суалып, қағазы қуарып қалған едi деп айта алмаймыз. Олардың көкiрегi ояу, көзi қарақты, арғы-бергiнi таразыға сап салмақтай алатындары өздерiнiң бар күш-жiгерiн әлеуметтiк,
Жуырда Қазақстан Республикасы Орталық мемлекеттiк мұрағатында “Адырна” ұлттық-этнографиялық бiрлестiгi” қоғамдық қорының ұйымдастыруымен “1916 жылғы ұлт-азаттық көтерiлiстiң тарихи маңызы” атты республикалық ғылыми-тәжiрибелiк конференция өттi.  Оған елiмiздегi жетекшi оқу орындарының тарихшы-ғалымдары Х.Әбжанов, Т.Омарбеков, С.Смағұлова, Б.Нәсенов, Е.Ермұханов, Ш.Тiлеубаев, Р.Оразов,

Рио Олимпиадасына қатысу мүмкiндiгiне ие болып, Бразилия кiлемiнде күреске түскен төрт қызымыздың еңбегiн қалай мақтасақ та жарасады. Бұрын-соңды бiздiң балуан қыздарымыз бiр ғана жазғы Олимпиада ойындарынан үш медаль еншiлеген емес. Қазақ даласында туған қыздарымыз тұңғыш рет Олимпиаданың медалiн жеңiп алды. Сырттан келiп, бекерге жерсiнбегенiн дәлелдеген Гүзел Манюрова Қазақ елiнiң намысы үшiн күресiп, төрт жыл бұрын Лондон

Мен Олимпиада жайлы алғаш­қы пiкiрiмдi фейсбуктегi парақ­шама жазғаннан-ақ түрлi ой-пiкiрiн бiлдiрiп, үн қосушылардың саны артты. Пiкiр жазушылардың айтқанының денi шындыққа саяды. 57 келi салмақ дәрежесiнде елiмiзде Расул Қалиевқа шақ келетiн балуан жоқ шығар. Оның дәлелi 2012 жылы Бакуде жастар арасында өткен әлем чемпионатында күмiс медаль иелендi. 2013 жылы Үндiстандағы Азия чемпионатында қола, 2014 жылы

ДӘРIМЕН КҮШЕЙГЕНБIЗ БЕ?
2008 жылы Бейжiң Олимпиадасында ауыр атлетикадан күмiс медаль иеленген Ирина Некрасова (63 келi), қола медаль олжалаған Мария Грабовецская (75 келiден жоғары) да допинг қолданыпты. Ауыр атлетиканың халықаралық федерациясы Бейжiңде күш сынасқан ауыр атлеттердiң қанын қайтадан сараптамадан өткiзгенде бiздiң де қыздардың қаны