1921 жылы 22 наурыздан шыға бастады
Бастапқы
АЙТЫЛҒАН СӨЗ
Қазіргі адамдар «бірің өліп, бірің қал» дегенді мықтап ұстанып алған. Өйткені адамдар ешкімге сенбейді, сенейін десе есітетін әңгімелерінің бәрі өтірік. Сондықтан бәріміз ас үйде отырып, үстелді тоқпақтап, революция жасаймыз, көшеге шыққанда үнсіз қаламыз, өкінішке орай, осылайша екі жүзді болып барамыз.
Автор: Болат Атабаев, театр режиссері
Информационный сервер xFRK: валютные баннеры для Вашего сайта
Жас Алаш №83 (16269) 17 қазан, сейсенбі 2017
Оқырман хаттарын екшейтін Арайлым ЕРКІН
14 желтоқсан 2016

Жақында Тәуелсiздiгiмiзге 25 жыл толған айтулы мерекеге орай, бiлiктi басшы Данияр Айтбаев басқаратын Төле би аудандық емханасының ұжымы қамкөңiл балаларға арнап “Алтын жүрек” қайырымдылық акциясын ұйымдастырды. Балаларға түрлi ойыншықтар, бiлiм алуға қажет құрал-жабдықтар мен қыстық киiмдер таратылды. Акцияға қатысқан аудан әкiмi Бұхарбай Парманов бұған де­йiн көбiне жеке кәсiпкерлер қайырымдылық шараларымен айналысып келсе, ендi емхана қыз­меткерлерiнiң тыңнан түрен сал­ғанына айрықша

14 желтоқсан 2016
Құлдық санадан құтылу қиын екен

Коля, Маша, Гуля, Толик, Аня, Бекс... Бұлар кiмдер дейсiздер ғой? Менiң жора-жолдастарым, жас күнiмiзден араласып-құраласып келе жатқан достарым. Коля дегенiмiз – Көлбай, Маша (Көлбайдың әйелi) – Мейрамгүл, Гуля – Гүлнәр, Толик (Гүлнәрдың күйеуi) – Толыбай, Аня – Анар, Бекс – Бексұлтан. Бiздiң жасымыз қазiр 55-56-ға келiп қалды. Алдымыз келiн түсiрiп, қыз ұзата бастадық. Бәрiмiз бас қосқан кезектi отырыста

14 желтоқсан 2016
Қаланың мәдениетi төмендеп кеткен секiлдi

“Жас Алаш” газетiнен (24 қараша, 2016 жыл) “Түбiмiз­ге селқостық жетедi” деген мақаланы оқыдым. Қоғамдық көлiктегi заң бұзушылықтар жайлы жазылған екен. Рас, ондай келеңсiз­дiктер Алматы атобустарында жиi орын алады дегенге сене қоймадым. Содан көп ұзамай Алматыға жолым түстi. Сол кезде қоғамдық көлiктердегi заң бұзушылықтарды өз көзiммен көрiп, кәдiмгiдей құлазып қалдым. Және одан басқа да байқаған жағдайлар жайлы сөз қозғағым келiп отыр. 

14 желтоқсан 2016
Айлар ақты, жанға жайлы iз қалды,
Кешсек-дағы ми батпақты, мұз-қарды.
Қыстың басы... Сорғалайды көз жасы,
Желтоқсанның желi неге ызғарлы...
14 желтоқсан 2016

Желтоқсан көтерiлiсi кезiнде мен Ауғанстанның оңтүстiк-батысындағы Нимруз провинциясында интернационалдық борышымды өтеп жүрген едiм. Айына бiр мәрте орталықтан өкiлiмiз азық-түлiк, үйден хат-хабар, қолға түскен әртүрлi газет-жорналдарды ала келетiн. Бiраз уақыттан кейiн дари тiлiн меңгерiп алып, жаһанда болып жатқан жаңалықтарды қыс­қа толқындарда жұмыс iстейтiн радиоқабылдағыш арқылы

14 желтоқсан 2016
Мұстафа Өзтүрiктiң мешiтi тозып барады

“Қарнымның ашқанына емес, қадiрiмнiң қашқанына жылаймын” дегендей, бiздiң де газетке хат жазуымыздан басқа амал қалмады. Өйткенi құрғақ уәдеге тойып бiттiк.  1998 жылы Оңтүстiк Қа­зақстан облысы, Сарыағаш ауданы, Құркелес аулында мешiт ашылды. Қазақтың айбоз ұлы, шығыс жекпе-жек өнерiн елiмiзге алып келген Мұстафа Өзтүрiктiң есiмi берiлген Алла үйiнде жамағат бүгiнге дейiн құлшылық етiп келедi. Ендi мiне, ашылғанына 20 жыл жуықтаған мешiтiмiз тозып бiттi. “Ауыл тұрғындарының пiтiр, садақасынан түсе­тiн қаражат

7 желтоқсан 2016
Желтоқсан
Қасқалдақ ұшып көлiнен,
Шүрегей келiп қонған күн.
Қыранды қуып көгiнен,
Қарғалар билiк алған күн. 
 
Қасқалдақ ұшып көлiнен,
Шүрегей келiп қонған күн.
7 желтоқсан 2016
Бiр отбасының обалына қалды

Жақында туысымның баласы (iнiм) байқаусызда көлiгiмен бiр адамды қағып кеттi. Ең қиыны, әлгi жiгiт бақилық болды. Обалы не керек, заң жүзiнде iнiм кiнәсiз болып шықты. Отбасының кешiрi­мiн алды. Заң алдында ақталғаныңмен, ар алдында көңiлiң тыныш таппайды екен. Сондықтан әлгi жiгiттiң отбасына барынша кө­мектесiп жатырмыз. О дүниеге аттандыру рә­сiмiнiң барлығын өз мойнымызға алдық. Iнiмнiң отбасына да ауыр тидi. Iнiм – 6 баланың әкесi. Үйiнiң жалғыз асыраушысы. Сотталып кетсе, отбасын кiм асырайды?! Iнiмнен қалай бол­ғанын

7 желтоқсан 2016

Жақында Созақ ауданының орталығы Шолаққорған ауылында, облыстық мәслихат депутаты, кәсiпкер Мағауия Тұрысбековтiң демеушiлiгiмен салынған “Ардагерлер үйi” ашылды. “Ғимараттың iшiнде ардагерлер келелi мәселелердi талқылайды деп үмiттенемiн. Ұрпақтар сабақтастығы қашанда үзiлмеуi керек. Алдағы уақытта да қолдан келген көмегiмдi аямаймын”, – дедi елдiң батасын алған азамат. Бүгiндерi ауданда 5048 ардагер тұрады. Осы уақытқа дейiн аудандық ардагерлер кеңесi басқа мекеменiң ғимаратында, жал­ғыз

7 желтоқсан 2016
Айтпаса сөздiң атасы өледi

Алғашқы саны шыққаннан “Аңыз адам” журналын жiбермей оқып келемiн. Осы басылымның соңғы саны түгелдей ұлт ардақтысы Асанбай Асқаров ағамызға арналыпты. Өзi қызмет қылған билiктен көрген қысастықтары түгелге дерлiк баяндалыпты. Оның көпшiлiгiн кезiнде БАҚ-тан оқып бiлгемiз. Қош делiк. Асанбай Асқаров ағамыз жайлы том-том кiтап жазылса да, жарасып тұрар едi... Ендi сөзiмнiң тоқетерiн айта­йын. “Желтоқсан көтерiлiсiне қатысың бар, пара алдың, iшiп қой­дың, жеп қойдың, қызметiңдi асыра пайдаландың”, – деген айып­тар тағылды делiнген пiкiрдi басылымның талай жерiнен оқы­дым. Оу, осы нөмiрдi дайындаған

7 желтоқсан 2016
Жасыңа жетпей қартайма!
– Әй, осы бар ғой, жұрт­тың әйелдерiнiң бәрi пысық, бәрi өнерлi. Бiздiкiнен бас­қасы, – дедi 75-тегi Әбекең ғаламторға үңiлiп отырған күйi. Содан кейiн:
– Менiң кемпiрiм он жылдан берi қарыс жерге аттап басқысы келмейдi. Немере­лерiн көргенде айналып-тол­ғанып, “садағаң боп кете­йiн” дейдi де, бағуға жоқ, – деп, ас бөлмеге қарағыштап алды. – Мiне, қара, Кей Д’Арси деген ағылшын кем­пiр 67 жасқа келгенде әртiс болыпты. Алдымен өз елiнде киноларға түсiп, онан кейiн Америкаға барып, Голливудтан бiр-ақ шығыпты. 85 жасында Дорис Лонг деген бiреуi белiне

 

7 желтоқсан 2016
Қараңғы көше, қабаған ит, жылаған бала

Арал қаласы, Ғ.Мұрат­баев көшесi мүлдем жарықпен қамтамасыз етiлмеген. Ғ.Мұратбаев көшесiнде 80-нен астам үй бар. Оған қоса дүкен, мектеп, балабақша деген тағы бар. Осыған қарамастан көше тұр­ғындары кешке қарай түнек жамылғандай күй кешедi. Құдды бiр қаланың iшiнде емес, жапан даладағы жалғыз үйде өмiр сүрiп жатқандай боламыз. Технологияның соншалық дамыған кезiнде жарықсыз күн көрiп отырған ауылдар да жоқ

7 желтоқсан 2016

Ұлт ақыны Мағжан Жұма­баев өткен ғасырда ұлт тағдырына алаңдаушылық бiлдiрiп, қазақтың келешекте ел болуы мектебiнiң қандай негiзге құрылуына байланысты екенiн айта келiп: “...соңғы кезде көзсiз елiктеушiлiк бiздiң жанымызға сiңiп барады. Қазақ жанын қайшылап отырып жат қалыпқа салмақшымыз. Жат қалыпты қазақ жанына қабыстыру, яки жаңа қалып жасау тәжiрибесiне кiрiсуiмiз қарадай қорқытады” дептi. Қайран ақын қалай дәл айтқан десеңiзшi?! Бүгiнгi таңда жат қалып

7 желтоқсан 2016
Әуежай дегенiмiз елдiң бетпердесi екен ғой

Осыдан бiраз уақыт бұрын iссапармен шетелге ұшатын болып, Алматы әуежайына бардым. Рейсiмдi күтiп отырғанда жаныма бiр қыз келiп жайғасты. Дәл сол күнi әуежайдың iшi Душанбеге ұшпақшы болған шетел азаматтарымен (Делегат-ау шамасы. Барлығы бiрдей қара костюм мен қара шляпа кигендер екен) лықа толып қалыпты. Былайша айтқанда, ине шаншар орын болмады. Жаңағы қызды сөзге тартып, бiраз әңгiмелестiм. Демалысқа кетiп бара жатыр екен (Ташкенттен Алматыға, содан басқа елге ұшпақшы). Өзi өзбектiң қызы. Әлгi қыз сөз арасында

30 қараша 2016
(Еске алу)
Сендей жанның жұмбақ қалды ажалы,
Со күйi ешкiм болған да жоқ жазалы.
Сен қайтқалы келiп жеттi он бес қыс,
Бiрақ сендей тау таланттар аз әлi.

 

беттер:«1 / 2 / 3 / 4 / 5 / 6 / 7 / 8 / 9 / 10 / 11 / 12 / 13 / 14 / 15»