1921 жылы 22 наурыздан шыға бастады
Бастапқы
АЙТЫЛҒАН СӨЗ
«Қазақ» деген мемлекет болмаған, «қазақта шекара болмаған» деген сыңар-езу дүниелер біз үшін өте-мөте қиын мәселе болып отыр. Бұл – сан ғасырлық тарихы бар халық үшін өте ауыр жала. Еліміз, жеріміз, шекарамыз болмаса, бұл жерге қайдан келдік? Бізге ұлан-ғайыр бұл даланы кім әкеліп берді? Бұл жердің өз иесі бар, аумағы бар. Оның иесі – қазақ.
Автор: Бекболат ТІЛЕУХАН
Информационный сервер xFRK: валютные баннеры для Вашего сайта
Жас Алаш №23 (16209)   18 наурыз, сенбі 2017
"Жас Алаштың" отбасы және денсаулық қосымшасы.
19 наурыз 2017
Жартыкеш жанұя

Мен ол кезде жас едім. Көрікті болдым, тәкаппар-тұғынмын. Дәулетті отбасында өскендіктен бе, айналамдағы жандарға мұрнымды шүйіре қарайтынмын. Тым менмен едім. Әке-шешем де айтқанымды екі етпейтін – не қаласам сол болды. Не ішем, не киемін деген жоқпын. Мектепте сабақты жақсы оқып, үлгілі оқушы атандым. Зеректігімнен шығар, жоғары оқу орнына өз күшіммен түстім. Құрбы-құрдастарымның алдында да сыйлы, беделді болдым. Жігіттер шырқ үйіріліп жанымнан шықпайтын. Курстастарымның алды 2-3 курстарда үйлене бастады. Ниет білдіріп, сөз салған талай жігіттің бетін қайтарып, оларға күле қарадым. Сөйтіп жүргенде институт қабырғасындағы бес жыл зу етіп өте шықты. Қыз-жігіттердің көпшілігі дипломдарын алып, ауылдарына қайтып жатты. Ал мен тек мансапты көздедім, тұрмыс құрып, үй болу туралы ой әсте миыма кіріп-шықпады. Отбасылық өмір аяғыма тұсау салады деп ойладым. Шынымды айтсам, күйеуге тиіп, оның жағдайын жасап, ата-ененің қас-қабағына қарауды артық шаруа деген көзқарастағы мен күйеуге тимей-ақ үй болуға, бала табуға болады деген пиғылда болдым. Сөйтіп, өзім ұнатқан жігітпен көңіл қосып, өзім үшін бала туып алдым.
Бүгінде өзім армандаған сол биік мансап-мұратқа жеттім – басымда баспанам бар, қызметім жоғарылады, ұлым мен қызым бірдей өсіп келеді дегендей... Ештеңеден таршылық көрмеймін. Тек... осы күні бір-ақ нәрсе жетіспейтін сияқты болады да тұрады. Ол – отбасының жылуы, жарасымды шаңырақтың шаттығы екен. Өзімшілдігімнен жартыкеш отбасының іргесін қалағанымды кеш түсіндім. Сол өкініш өзегімді өртейді...


А.ОҢҒАРҚЫЗЫ
Алматы қаласы

« алдыңғы бетке  |  келесі бетке »
ПІКІРІН БІЛДІРГЕНДЕР (0)
Пікіріңізді бөліскіңіз келсе:*
Жазылатын пікірдің көлемі 500 символдан аспауы керек
Аты-жөніңіз:*
E-Mail (сайтта жарияланбайды):
Мына код-сандарды енгізуіңізді сұраймыз:*
Жаңарту
* - жазылуы міндетті