– 14 жаста әр қыздың өз құпиясы болады. Жақын досымен сырласқысы келедi. Сыныптас болғаннан соң, ортақ әңгiмелерi де көп болады. Әрине, олай болса жақсы. Ал егер сiзге өтiрiк айтып, түнгi клубтарға, дискотекаларға барып жүрсе, түнiмен қыдырып, сабақ оқымай, ертеңгiсiн мектепке бармай қалса, мiне, бұл – ең қауiптi жайт.

Қызыңыз сұранған кезде сiз сыныптас досының анасымен сөйлесiңiз. Танымасаңыз, танысыңыз. Егер қызыңыз ол кiсiмен сөйлесуiңiзге қарсы болса, телефон нөмiрiн бермесе, онда қызыңыздан күдiктенгенiңiз дұрыс.

Қызыңыз сiзден «суып» кетпес үшiн, онымен дос, сырлас болыңыз. «Анасымын, одан үлкенмiн, қайтсем де айтқаныма көндiремiн» деген ойдан аулақ болыңыз. Ұрыс-керiспен ұл-қызыңызды өзiңiзден алшақтатып жiбересiз. Жұмыстан шаршап, дiңкеңiз су көтермей тұрса да, қызыңызға көңiл бөлуге тырысыңыз. «Бiреудiң үйiне қона беруге болмайды. Жақын досың болса да. Мәдениетсiздiкке жатады. Ал сен менiң дүниедегi ең тәрбиелi, ең мәдениеттi қызымсың», – деп құшақтап бетiнен сүйiңiз. Өзiңiздiң жастық шағыңыздың қалай өткенiн әңгiмелеңiз. «Математика сабағынан бiзге сабақ берген мұғалiм... » деп өз ұстаздарыңызды еске ала отырып, «сенiң ұстаздарың қалай?..» деп сыр суыртпақтаңыз. Театрға ертiп барыңыз, кiтап әкеп берiңiз. «Достарыңды үйге шақыр», – деңiз. Жекiмеңiз, көп ақыл айта бермеңiз, керiсiнше, қызыңызбен «не iстесем екен?» деп ақылдасып отырыңыз. Өзiңiзбен тең ұстаңыз.