Бауыр етi баласын қорғаштағанын түсiнуге болады. Адам түгiлi, хайуанда да бар инстинкт қой бұл. Алайда, сарқаптал саясаткер деп жүрген Асқар Құлыбаевтың әлгiндей шәлкем-шалыстау пiкiрiн қалай жоруға болады? Ырық бермеген ашу ма, әлде қанға сiңген әдет пе?

Нұрсұлтан Назарбаев президент болғалы оның отбасы туралы талай нәрсе айтылды да, жазылды да. Әсiресе, үлкен қызы Дариға Назарбаева туралы көп айтылды. Ортаншы қызы Динара (А.Құлыбаевтың келiнi — ред.) мен кенжесi Әлия туралы да сан-саққа жүгiрттi. Бiрақ, Назарбаев «отбасым туралы жазғандар — оңбағандар, оларды ату керек» дедi ме? Жоқ!

Бiр кездерi атынан ат үрiккен Рахат Әлиевтiң басынан бақ тайғанда әншейiнде саясатты «сасық» деп тыжырына қалатын мемлекеттiк бұқаралық ақпарат құралдарының өзi оған тап-тап бердi. Әлиевтi құбыжық етуге бiр кiсiдей-ақ үлес қосты. Сонда Рахат Әлиевтiң әкесi Мұхтар Әлиев «Рахат туралы жазғандарың оңбайсыңдар, атып тастаймын» дедi ме? Жоқ!

Асқар Құлыбаев бiр нәрседен қатты шошын­ған сияқты көрiндi. Онысы мына сөзiнен байқалды: «Бiздiң басшылардың не қарап отырғанын түсiнбеймiн! Оларды (Әблязов пен Әлиевтi — ред.) баяғыда-ақ қамап тастау керек едi!

«Мен Тимурмен жарты жылда бiр-ақ рет кездесуiм мүмкiн. Мен оның басқан iзiн бағып жүрген жоқпын. Ол — жұмыстың адамы, бiрақ оған жұмыс iстеткiзбей жатыр. Ол да мен сияқты тәрбиеленген. Және де халыққа жұмыс iстейдi. Бiр жерде табан аудармай жұмыс iстеп жатқанына 20 жыл болды. Бұған қатысты қандай әңгiме болуы мүмкiн? Бұл саланы өзi көтердi. Бәрi келедi-кетедi, ал ол бiрiншi басшы емес, екiншi басшы болып жұмысын жалғастырып жатыр».

Асекеңдi шошындырған «түртiнектеген» журналистердiң кәсiби желiгi емес екенi түсiнiктi де. Оны шошындырған — Әблязов пен Әлиевтiң әрекетi. Ұлын қос өкпеден қысып жатқан да солар. Бұлар туралы былай дептi: «Әблязов пен Әлиев өздерiн Қазақстанның президенттiгiне үмiткер көредi. Олар халықтың ақшасын ұрлап, шетелге қашып кеттi. Ендi мiне, Батыста отырып алып, өздерiнiң саясатын жүргiзiп жатыр. Бұлар Тимурдың бойынан болашақ мемлекет басшысының қасиеттерiн көргендiктен осылай әрекет етiп жатыр. Оған қара күйе жақпақшы».

Асқар Құлыбаевтың мұнысы «қысыр сиырдың уызын аңсағанның» керi емес пе? Президент Н.Назарбаев баяғыда-ақ бұл мәселенiң басын ашып бердi ғой. «Өмiрлiк президенттерiң менмiн, тағымды аңсамай-ақ қойыңдар» деп. Құлыбаев бұл әрекетiмен құдасына «сенен де құдыреттiмiн» дегендi айтқысы келдi ме, қалай өзi?

Тимурдың қалай тәрбиеленгенiнде шаруамыз жоқ. Ол — отбасының мәселесi. Әзiрге әкесi сияқты «атып тастаймын!» дегенiн естiген жоқпыз, әйтеуiр. Т.Құлыбаевтың бiр жерде («майлы жiлiк» — мұнай саласында — ред.) табан аудармай қызмет етiп келе жатқаны рас. Неге? Н

Жұмысына берiлгендiк пе? Қайын атасы оған: «Құдам өкпелеп жатыр, сенi 20 жылдан берi бiр жерде отыр деп. Мен сенi бiр облыстың әкiмi етiп тағайындаймын», — десе, көнер ме едi? Әй, қайдам…

Айтпақшы, ҚазТАГ тiлшiсi Асқар Құлыбаевтан Женевадан келiн-баласы қандай ақшаға вилла сатып алғанын да сұрапты. Оған былай деп жақаурата жауап берiптi: «Бұл туралы ештеңе бiлмеймiн, қайдан алғанынан да хабарым жоқ. Мен мемлекеттен бiрде-бiр нысан алған емеспiн. Менiң ұлым да алған жоқ. Мәскеудiң мемлекеттiк университетiн бiтiрген соң Тимур бизнесте жүрдi, сол кезде де аз пайда тапқан жоқ».

А.Құлыбаев «стрелканы» басқа жаққа бұрып жiбергiсi келгендей әсер қалдырды. «Ұлым ештеңе алған жоқ, ал келiнiмдi бiлмеймiн» дегендегiсi ме мұнысы? Асекеңнiң «алибиi» жанында сияқты. Ол — келiнi Динара Нұрсұлтанқызы Назарбаева…

Ендi «қабырғаға тұрғызып, ату керек» дегенге қайта келейiк, Тимур Құлыбаев туралы жазбаса да, пiкiрiн ашық айтып жүргендер «репрессияға ұшырағандардың» қара тiзiмiне кiре ме? Ол туралы ойлайтындар ше? «Күн көзiнен» тасада жүргендi ұнататын Тимур Құлыбаев туралы жұрттың пiкiрi сан түрлi. Ендеше, Ас­қар Құлыбаев «ойы бұзықтардың» бәрiн әлгi тiзiмге кiргiзсiн де, тарихта қалсын.

ЕҚЫҰ-ға төрағамыз деп жүргенде бiр адамның кесiрiнен бар абыройдан айырыл­ған жөн бе? Т.Құлыбаев туралы тәуелсiз басылымдардың барлығы жазды. Сонда бұлардың бәрiн жауып тастау керек пе? 

Ендiгi жерде тәуелсiз басылымдардың бәрi тiзе қосып әрекет етпек. Олай етпеске шара жоқ. Және де бұл белгiлi бiр басылымдардың мәселесi ғана емес, мемлекет­тiң абыройы. Бұл iс ашумен емес, ақылмен шешiлмесе, онсыз да ышқырда жүрген абырой балаққа түспесiне ешкiм кепiл бола алмайды.

 

Е.Биеке.