1921 жылы 22 наурыздан шыға бастады
Бастапқы
АЙТЫЛҒАН СӨЗ
«Қазақтың жауы – қазақ» деп шулап келеміз. Неміс екіге бөлінгенде «Немістің жауы – неміс» деп ешкім айтқан жоқ, Корея екіге бөлініп соғысқанда, әлі де екі бөлініп отыр, «кәрістің жауы – кәріс» деп ешкім айтқан жоқ, Вьетнам қақ жарылып қақтығысқанда «вьетнамның жауы – вьетнам» деп ешкім айтқан жоқ.  «Адам – адамға қасқыр» деген жалпылама айтылатын сөз болғанмен, дүние жүзінде ондай нәрсе жоқ. Ал «қазақ – қазаққа жау» деп ұран көтеретіндей не басымызға күн туды?
Автор: Мұхтар Мағауин, халық жазушысы, Мемлекеттік сыйлықтың лауреаты
Информационный сервер xFRK: валютные баннеры для Вашего сайта
Жас Алаш №17 (16203)   28 ақпан, сейсенбі 2017
"Жас Алаштың" сатиралық беті. Дайындайтын Әмірхан Меңдеке
9 қазан 2012
Шеге
Хотькиндi әйелi Варвара: Сенi де еркек дейдi-ау?! Ең болмаса қабыр­ғаға шеге қаға алмайсың? – деп мүжи бергеннен кейiн, еркек емес пе, Хотькин үйдiң iшiнен iздеп жүрiп бiр шеге тауып алды, сонан кейiн тағы да iздеп жүрiп кувалда (үлкен балға) тапты. Сонан кейiн:
9 қазан 2012
Күл-қоқыстағы қазақ тiлi

“Көкшетауда қазақ тiлiн күл-қоқыс төгетiн жерде үйренуге жарнамалап жатыр”. Осындай тақырыппен электронды сайттар хабар таратты. Қоқыс салатын жәшiктердiң сыртына “Қазақша сөйле!”, “Қазақ тiлiн үйренудi өзiңнен баста!” деп жазылған (Суреттi қараңыз). Өздерiнше қазақ тiлiн кемсiткенi, қорлағаны ғой...

9 қазан 2012
Келiншектерге кеңес
Келiн болып түскен соң, кеңкелес­тер сияқты кеңкiлдеп күле беруге де, күн өткiзу үшiн “әшейiн” өмiр сүре беруге де болмайды. Қыз күнiңдегi еркелiктерiңдi есекке артып, ауылыңа жiбер де, мына менiң, сегiз жыл “стажировкасы” бар жеңешелерiңнiң жетi кеңесiн жата қалып жаттап алыңдар! БIРIНШI КЕҢЕС: Келiн болып түскен күнi “командир” келiн атанып, атаң мен енеңдi сапқа тұрғызып қой
28 тамыз 2012
Иненiң көзiнен өтiп кететiн бiр пысық iнiмнiң арқасында бiр дөкей көкемiздiң тiлiн та­уып, жақсылап сыйлап, аузын майлап дегендей, тұрақты айлығы бар, майлығы мен шайлығы бар жұмысқа орналастым. Кедей бай болсам дейдi, бай құдай болсам дейдi. Текенi жезде деп, ешкiнi апа деп жүрiп, қызметiм бiраз өстi. Негiзгi мамандығымның қазiргi жұмысыма түк қатысы жоқ, жалпақ тiлмен айтқанда, жетi қайнаса да сорпасы қосылмайды
28 тамыз 2012
ИТТIҢ ЕТI
Орта жастағы әйел ет дүкенiне кiрдi.
– Сиыр етi де, шошқа етi де, қой етi де таусылып қалды. Тек иттiң етi ғана бар. Оның өзi төменгi сорт, жетiншi категория... – дедi дүкеншi.
– Қайтемiз, иттiң етi болса да екi кило өлше ендi.
Иттiң етiн алып үйiне кеткен әйел бiраз уақыттан кейiн қайта келдi:
28 тамыз 2012

Батыста бiлiм алған Саматтың ғылыми қызметкер болып жұмысқа орналасқанына жарты жылдан ғана асқан. Мұндағы тiрлiктiң бәрi ол үшiн мүлдем жат, бөгде. Көрер көзге ұрып тұрған кереғар дүниенiң бәрi мұнда қалыпты құбылысқа айнал­ғандай. “Мынасы ендi болмайды” деп iшкi түйсiгiмен сезiнген нәрселерi болып кетедi. Ке­рiсiнше, дұп-дұрыс жасалған дүниесi алға баспайды. Бар дүние төңкерiлiп тұрғандай. Мұндағы тiрлiктi екi аяғыңмен жердi тiреп тұрып қарасаң – ұқпайсың.

24 шілде 2012
– Мәскеудiң №17 балалар бақшасында кастинг өтiптi.
– Жап-жас балаларды ерте бастан не үшiн, кiм үшiн iрiктеп жатыр?
– Бұл балаларды осы бастан Алла Пугачеваға күйеу болуға дайындап жатыр.
***
Хабарландыру: “№44 дүкеннiң алдынан велосипед ұрлап кеткен адам­ға айтарым, Лесная көшесiндегi №5 үй, 16 пәтерге кiрiп, велосипедтiң насосын да ала кет. Құр насостың маған ендi не керегi бар?!”.
24 шілде 2012
Қарасам, қатыным жоқ...
Сiздердi қайдам, өз басым қатынымды “қатын” деп атаймын. Еркелеткенде “Қатынушка”, “Қатынжан...”, “Сүйiктi қатыным менiң!” деп кете беремiн. Мейлi, сiз менi дөрекi, анайы, жабайы дегендей, жерден алып жерге салып, үстiмнен бүлдiзермен тегiстеп өтсеңiз де, жалпиған күйi орнымнан тұрып айтатыным: «Қа-а-ты-ы-ын...» Бiр күнi ерте тұрсам, көшеде кетiп бара жатқан орыстың бiр кеңкелес жiгiтi көзiн қысып: “Как дела?” деп қояды. Көзiмдi жұмып, қайта қарадым.
24 шілде 2012
Әйелiммен ақылдаса келе, Көкшетауға емес, Сарыағашқа емес, Қапшағайға емес, Жаңаөзенге барып демалатын болдық. Жаңаөзенге де келiп жеттiк. Қаланың iшi тым-тырыс. Бiртүрлi қорқынышты екен. Әйелiмнiң қорыққанынан желкесi дiрiлдеп кеттi... Әйелiм екеумiз демалуға лайық жер iздеп, бармаған жерiмiз, кешпеген көлiмiз қалмады. Сөйтiп жүргенде пакетке салынған, ұзындығы ОМОН-ның сойылындай ке­летiн, жып-жылтыр труба тауып алдым.
24 шілде 2012
Астанада алқалы жиын өттi…
Жақында елiмiзде тағы бiр алқалы жиын өттi. Шенеунiктер «Бұл жиынға күллi адам атаулыны, яки “...адам” деп аталатынның бәрiн жидық. Мұндай жиналыс бұрын-соңды еш жерде, ешбiр елде өткен емес” деп күпiнiп-ақ жүр. Сонымен... Әуелгi сөз “арамыздағы ақсақалымыз” ғой деп, үңгiр адамына (“пещерный человек”) берiлдi:  – Қарақтарым, құрметтерiңе рақмет! Менiң үңгiрде тұрғаныма жүз мыңдаған жыл болып қалды. Сiздерде әр адам 10 сотық жер алуға құқылы дейдi. Елге келсем, мысалы Алматыдан 10 сотық жер ала аламын ба? Модератор күмiлжiп:
12 маусым 2012
Асқазаныңыз ауырмай ма?
Түнiмен iшiм бүрiп, көз iле алмай шыққан соң, таңертең Мықтыгүлдiң ақылымен сүйретiлiп емханаға келдiм. Арқанша созылған ұзыннан-ұзақ кезектiң соңынан iлiгiп, әйтеуiр түс ауа дәрiгердiң де төбесiн көрдiм-ау. Менiң ұсқыныма көңiлi толмады-ау деймiн, көзәйнектiң үстiнен сүзiле қараған дәрiгер мырза тiл қатуға да ерiнiп, не ғып жүрген адамсың дегендей, жай ғана иек қақты.
– Мен... не, ептеп асқазаным ауырып.., – деп бастадым батылсыздау.
– Так, асқазан, значит. Не жеп едiңiз?
– Қара шай, содан кейiн аздап қара нан...
12 маусым 2012
Президент Жамбыл облысына барған сапарында мемлекет қазынасына қол сұққан шенеунiктердiң бастарын жұлам дедi...
Электронды сайттардан
Болады деп ойлап едi кiм бұлай,
(Жебiрлердi жөнге салсын бiр Құдай!)
Пара алатын шенеунiктiң Елбасы:
“Басын жұлам!” – деп айтыпты, сұмдық-ай!
12 маусым 2012
Шарик-малик, әкiм және мен
Келмеске кеткен Кеңес дәуiрiнiң соңғы жылында тышқанша қағаз кемiрiп, әрең қорғаған химия ғылымдарының кандидаты деген дәрежем тәуелсiздiк алып, егемендi ел болғанымызда көк тиын құрлы керегi болмай қалды. Өзiм дәрiс берiп жүрген жоғарғы оқу орнындағы алатын жалақым мардымсыз болған соң, амалдың жоқтығынан жайма базарға шықтым. Алғашқы күндерi өткен-кеткеннен ұялып, ыңғайсызданғаным рас, бiрақ үш күнде көрге де үйренесiң деген шындық болып шықты. Күнi бойы аяғымнан тұрып сататын заттарым – кiтап және ескi-құсқы дүниелер. Бүгiн де бiреу трактормен зорлап, сүйреп әкелгендей базарға әрең келдiм. Үлкен жайма базардың кiре берiсiндегi бос орынға шашы желкесiне түскен, алабажақ киiнген жас жiгiт орналасып жатты
3 мамыр 2012
Жылама, жазушым, жылама...
“...Адамды да,
Қоғамды да қайран ғып,
Көздi ашып-жұмғанша
Кембағалға айналдық!” –
Деп өксiп-өксiп,
Жылама, жазушым, жылама!
Жылағанмен бiреу-мiреу
Мойынын саған бұра ма?
3 мамыр 2012
Лимузин
– Кешiрiңiз, мен “Отанды” iздеп жүр едiм.
– Отан, қандай Отан?
– “Отан” ше, кәдiмгi “Отан”.
– Әй, сен осы қазақсың ба?
– Оллахи, биллахи қазақпын.
– Қазақстанда жүрсiң бе?
– Ендi сiз де қызықсыз, Қазақстанда емей, Америкада жүргем жоқ қой. Бiрақ қолымнан келсе тартып кетер едiм сол жаққа. Әттең қаржының жоқтығы-ай.
беттер:«1 / 2 / 3 / 4 / 5 / 6 / 7 / 8 / 9 / 10 / 11 / 12 / 13 / 14 / 15»