1921 жылы 22 наурыздан шыға бастады
Бастапқы
АЙТЫЛҒАН СӨЗ
Қазіргі адамдар «бірің өліп, бірің қал» дегенді мықтап ұстанып алған. Өйткені адамдар ешкімге сенбейді, сенейін десе есітетін әңгімелерінің бәрі өтірік. Сондықтан бәріміз ас үйде отырып, үстелді тоқпақтап, революция жасаймыз, көшеге шыққанда үнсіз қаламыз, өкінішке орай, осылайша екі жүзді болып барамыз.
Автор: Болат Атабаев, театр режиссері
Информационный сервер xFRK: валютные баннеры для Вашего сайта
Жас Алаш №4 (16190) 17 қаңтар, сейсенбі 2017
"Жас Алаштың" сатиралық беті. Дайындайтын Әмірхан Меңдеке
3 мамыр 2012
Депутаттың бәтiңкесi
Сiздер естiген жоқ шығарсыздар, өткенде бiздiң ауданда сұмдық “ЧП” болды! Қысқаша айтсам, былай ендi... Осы жуық арада ауданға депутатымыз келiп кетiптi. Анау Астанадағы “Парламент” деп аталатын кеңседе отыратын депутатымыз бар ғой, соны айтам. Түр-түсiн танымасақ та, өзiне өткенде ел болып дауыс берiп, сайлап алғанбыз. Сол азаматымыз келiптi. Сайланар алдында: “Ел арасы жақын, апта сайын келiп, жай-күйлерiңiздi бiлiп тұрам”, – деп уәде берiп едi, бiрақ есiнен шығып кеткен-ау деймiн, қарасын да көр­сет­пейдi қазiр. Кейде “Хабарды” тамашалағанда оның жиналыста қалғып отырғанын көрiп, “әне, бiздiң депутатты қара, ойпырмай, бар екен ғой!”
29 наурыз 2012
– Сталин жолдас, сiзге өте қатты ұқсайтын бiр адамды ұстап алдық!
– Ә, солай ма! Дереу атып тастаңдар!
– Бәлкiм... Мұртын қырып тастармыз, Сталин жолдас?
– Табылған ақыл! Мұртын қырыңдар да, атып тастаңдар!
***
– Өз руымның ше­жi­­ресiн жазсам деп едiм, дерек аздау боп тұрғаны...
– Сол да сөз бе, мәжi­лiс сайлауына түссең мә­селең өзiнен-өзi шешiле­дi.
29 наурыз 2012
Есегiме ескерткiш орната алмадым...
Үзiлiп кете жаздап, үнемдеп жүрiп, нанның жартысын жеп, бала-шағаммен ләмпечкенiң жартысын ғана жағып, жарты су iшiп, жарытып тамақ iшпей жинап-терген теңгеме әрең дегенде, онда да несиенiң қамытын асынып барып, қала шетiнен жер алып, екi бөлмелi шап-шағын үй салып алдым... Күндердiң күнiн­де айналама бiреу егiп қойғандай, зәулiм үйлер өсiп шыға келдi де, менiң кiп-кiшкентай үйiм көрiнбей қалды. Миллионерлер мен миллиар­дер­лердiң ықшам ауданы екенiн қайдан бiлейiн, бiр күнi көршiм көздерiн сығы­рай­­тып тұрып:
– Мыжбан кө-кө-кее, – дедi кекете сөйлеп, – үйiңiз байдан қайтып келген баяғының қызы сияқты сүмiрейiп тұр екен, көшiңiз бұл жерден!
29 наурыз 2012
Әйелiмдi алдап, өзiмен бiрге ертiп кеткен сұмырайдан өш алу үшiн оны өлтiрмек болып шештiм. Қалай өлтiремiн? Әрине, ол үшiн қару сатып алу керек. Ең болмағанда қолыңда уың болу керек. “У” дегеннен шығады, цианистi калийдi қай жерден сатып алуға болар екен? Әрине, қару-жарақ сататын базарда. Қару-жарақ сататын базарға келдiм. Құдай-ау, мұнда не жоқ дейсiз, толып тұр-ау толып тұр. БТР дейсiз бе, танк дейсiз бе, граната дейсiз бе, Калашников автоматы дейсiз бе, Макаров пистолетi дейсiз бе, бәрi де тұр. Тiптi еврейлердiң “УЗИ”-i де тұр.
29 наурыз 2012
Мәдениеттiң қосалқы бөлшегi қайда?
Әлгi бiздiң бала әскерден келгеннен кейiн “шопырлықты игерiп келдiм, бiр трактор алайық” дедi. Сол күнi үйге қызым мен күйеубалам келген. Екеуi де мұғалiм ғой, “алсаңдар,алыңдар” деп қоштай кеттi. “Мына екi өгiз тұрғанда, трактор неге керек?” деп едiм, бәлеге қалдым. Қызым дереу күнтiзбенi ашты да: “Әкетай-ау, қай ғасырда тұрмыз? 1955 жыл. XX ғасыр” деп ақылгөйсiдi. Күйеу­балам насихат айта жөнелдi. Өгiзбен жер жырту ескiшiлдiк екен. Өгiз жұмыс iстемесе де тамақ жейдi екен. Ал трактор бос тұрған кезiнде ештеңенi керек қылмайды екен. Екi кесе бензин құйсаң дырылдап жүре бередi екен... Балам есебiн шығаруға кiрiстi: “Егер трактор алсақ, менiң бiр өзiм жердi әп-сәтте жыртып тастаймын. Содан соң бас­қалардың жерiн жыртып ақша табамын.
24 қаңтар 2012
Депутаттыққа өтудiң ең төте жолы

Биыл Дымқыл досымыз аудандық мәслихаттың депутаттығына сайлауға түсiп, ауылды бiр дүрлiктiрiп тастады. Осыдан он-он бес күн бұрын екi кештiң арасында бесiншiдегi боқмұрыны келiп: “Сiздердi папам кешкiлiкке шақырып жатыр, депутаттық бағдарлама жасаймыз, ақылдасу керек” деген хабар жеткiзген. Әрине, бұндай саяси маңызы бар шаруадан қалуға болмайды, Мықтыгүл “шашуым” деп қолына бiр-екi уыс кәмпитiн қыстырып, екеумiз көз байлана жетсек, бiзден басқалары бағана жиылып, мәселенi қызу талқыға салып жатыр екен. Бәрiнiң қолында бiр-бiр жапырақ қағаз.

24 қаңтар 2012
Қағытпалар
Шотландиялық екi аңшы орманнан шығып, үйге қайтып келе жатады. Кенет аңшының бiрi сылқ етiп құлап түседi. Екiншi аңшы әлгiнiң көкiрегiне құлағын тосып әрi тыңдайды, берi тыңдайды. Тамырын басып көредi. Көзi шыныдай шатынап, жансыз, серейiп қалған досы тiрлiктiң еш белгiсiн танытпайды. Зәресi ұшқан аңшы ұялы телефонын алып №911-ге (төтенше оқиға кезiнде шұғыл жәрдем беретiн мекемеге) звондайды.
–Мен не iстейiн, орманнан шыға бергенде досым өлiп қалды, – дейдi аңшы жылап.
–Сiз ең әуелi досыңыздың өлгенiне нақты көз жеткiзуiңiз керек. Ақыл-кеңесiмiздi тек сонан кейiн ғана айтамыз, – дейдi оператор.
24 қаңтар 2012
–Кеше теледидардан Өзбекстанның премьер-министрiнiң сөйлегенiн көрдiм. Бiздiң үйдiң теледидары Өзбекстанды жақсы көрсетедi өзi...
–Сенiң үйiң ғана емес, бүкiл Шымкент Өзбекстаннның телеарналарын жақсы әрi таза көрсетедi емес пе. Мен тыңдай алмай қалдым, не дедi Өзбекстанның премьер-министрi?
–Ой, өзi де келбеттi, келiстi жiгiт екен! Орамды, ойлы сөйледi. Ағып тұр-ау, ағып тұр.
–Оратор десеңшi.
24 қаңтар 2012
Сау адам сайлауға қатыспайды...
Сайлауда дауыс беруге қорқасыз ба? Қалай қорықпайсыз, облыс әкiмiнiң сақадай, алтын тәждi бақадай, сыңғырлаған шақадай шара басты орынбасарлары аудан атқа мi­нер­лерiне барып: “Нұр Отаннан” облыстық мәслихатқа, парламентке үмiт­керлер үшiн дауыстарыңызды бер­месеңiздер, шаштарыңызды шалғы орақ­пен орамыз, өздерiңдi ауызға салып сорамыз, беттерiңiздi бiзбен тесемiз, құ­лақтарыңызды өтпес пышақпен кесемiз, жұрттың көзiнше, шалбарларың­ыз­ды шешемiз!” – демесе де, қызметтерiнен қуып жiбе­ретiндерiн ашық айтқан бо­ла­тын... Қызметтерiн Құдайындай сыйлайтындар сықсиып, сайлау учаскесiнде дауыс берiп жатқанда екi жынды елпеңдеп, ет жемесе де, бiрдеңе шайнап, көздерi жалт-жұлт етiп ойнап, жерден жесiр әйелдiң әтiрiн тауып алғандай, жетiп
22 қараша 2011
Мен ауылдың баласы
Қалада оқу бiтiрген,
Таба алмай жұмыс зар илеп,
Дипломына түкiрген.
Ауылға бiрақ бармаймын,
Қаладан қызды таңдаймын,
Ауылдың қызын алмаймын.
22 қараша 2011
Философтың мiндетi
Жоғары оқу орны. Философия пәнi өтiп жатыр. Профессор студенттерге былай дейдi:
– Мiне, атақты философ үйiне келдi. Өзiнiң кiлтiмен есiгiн ашса... мұның әйелi төсекте бөтен бiр жiгiтпен құшақтасып жатыр. Көзiне шөп салған әйелiне философ не iстеуi керек? Жалпы, дәл осы жерде философ қандай әрекетке баруы керек? Қане, қайсың айтасың?
– Бесенеден белгiлi емес пе, көзiне шөп салған әйелiн өлтiруi керек! – дедi бiр студент қызынып.
– Дұрыс емес. Философ мұндай жеңiлтектiкке бармауы керек, – дедi профессор.
             Әйелдi құшақтап жатқан жiгiттiң әкесiн танытуы керек!
22 қараша 2011
Сыбайлас жемқорлықпен қалай күресу керек?
– Ура! Ур-а-а! Ресей думасы заң қабылдады! Ақыры қабылдады-ау! Көптен күткен заңды! Бұл заңды жұртшылық та асыға күтiп жүрген-дi...
– Айғайлама! Неге айғайлайсың?
– Ағатай-ау, қалай айғайламайын?! Бiздiң дума ұзақ талқылаудан кейiн “Сыбайлас жемқорлықпен күрес туралы заңды” қабылдады ғой! Бұл шын қуаныш емес пе?!
– Қуанбай-ақ қой!
– Неге?
– Мен сол заңды талқылап, ақыр соңында қабылдап, дауыс бергендердiң арасынан қазiр ғана келдiм.
22 қараша 2011
Қағытпалар
Немересi атасына сұрақ қойып отыр:
– Ата, сiз соғыста болдыңыз ба?
– Болдым, қарағым.
– Мына оң қолыңыздан да сол соғыста айырылдыңыз ғой? Солай ма?
– Военкоматқа бармаймын деп қашқан болатынмын, сол кезде милициясы бар, парторгы бар, ауыл белсендiлерi бар, менi военкоматқа сүйреген кезде оң қолымды түбiмен жұлып алыпты...
22 қараша 2011
Көрейiн дегенiм осы ма едi?!
(Қорқынышты әңгiме)
Ескерту: бұл жазғанымды жүрек­терi жамау-жамау дiмкәс адамдар, бүгiн не ертең о дүниеге кеткелi жатқандар оқымай-ақ қойсын. Он сегiз жасқа толмағандардың да оқуларына рұқсат жоқ. Мәселе былай ғой... Осыдан жиыр­ма жыл бұрын елiмiз тәуелсiздiк алған жылы ұйықтап қалыппын. Жиырма жасымда. Дәрiгерлер мұны “летаргиялық ұйқы” (ұзақ жылдар ұйықтау) дейдi екен. Ұзақ жылдар ұйықтайтын шетелдiк маубастар туралы көп оқитын едiм. Дәрiгерлердiң бақылауында ұйықтап жатып, күнi кеше, тәуелсiздiктiң жиырма жылдығы қарсаңында оянып кеттiм. Қырық жасымда. Жан-жағыма
4 қазан 2011
Баласы әкесiнiң кабинетiне сөйлей кiрдi:
– Әке, мен Сiзге тек бiр-ақ минөт­ке кiрiп-шығайын деп, амандығыңызды бiле кетейiн деп...
– Кешiктiң, балам. Жаңа ғана шешең “бiр минөтке кiрiп-шыққан”. Қалтамды түбiне дейiн қағып, бүкiл ақшамды алып кеттi.
                                    ***
Хабарландырудан: “Бiздiң шойын зауыты шығарған ойыншықты сатып алыңыздар. Бiздiң ойыншықтардың артықшылығы мынада: сiз балаңызды бiздiң ойыншықпен қай жерде қалдырсаңыз, сол жерден табасыз. Өйткенi, бiздiң ойыншықты бала түгiлi, ере­сектердiң өздерi әрең көтередi”.
беттер:«1 / 2 / 3 / 4 / 5 / 6 / 7 / 8 / 9 / 10 / 11 / 12 / 13 / 14 / 15»