1921 жылы 22 наурыздан шыға бастады
Бастапқы
АЙТЫЛҒАН СӨЗ
Үкімет қарапайым халықтың санасына ақшаны өздері тауып, өздері бөліп беретіндей амал-әрекетті сіңіруде. Бұқараның психологиясына «Үкіметтің ақшасы» дегенді құйып қойған. Жоғарыдағылар ақшаны аспаннан Құдай беріп жатқандай көреді. Осындай аса қолайлы идеологияны таңдап алған.
Автор: Ораз Жандосов
Информационный сервер xFRK: валютные баннеры для Вашего сайта
Жас Алаш №66 (16252)   22 тамыз, сейсенбі 2017
"Жас Алаштың" сатиралық беті.
26 желтоқсан 2014
Құрымбай
Бұл Құрымбай тұғырдан еш түспеген,
Кезiнде ол “хатшы” болып iстеген.
Қазақты тек қақпайлаумен келедi,
Қазақ десе тiлiн тас қып тiстеген.
26 желтоқсан 2014
Кеше бiр өсек естiдiм...

Кеше бiр өсек естiдiм. Кiмнен естiдiм? А-а-а! Радиодан естi­дiм. Голливудтың бiр әртiс қатыны, атын ұмыттым, буаз көрi­недi. Кешiрiңiз, екiқабат екен. Үш ай бопты. Үш ай бойы ешкiм бiлмеген, тiптi әлгi қатынның өзi де бiлмептi. Бiр күнi қараса... екiқабат дейдi! Еркек бала дейдi, атын Құдайберген қоя­мыз деген көрiнедi. Мiне, қазiр радио осындай өсектер айта бастады. Қып-қызыл өсек! Бiреу­лер өсек айтпаса, ендi бiреулер сол өсектi естiмесе, ұйықтай алмайтын болды қазiр.

25 қараша 2014
Қытай қазақтарының қалжыңдары
ЖЕҢГЕ МЕН ҚАЙЫН ӘЗIЛI
Белгiлi тарихшы-ғалым Нығмет Мыңжани, ұлттық армияның генерал-майоры болған Дәлелхан Сүгiр­баевтың бәйбiшесi Зылиқа, бiздiң үй көршi отырдық. 1982 жылы жазда Үрiмжi қаласына немiстiң әлемге әйгiлi түрколог-ғалымы Анна Мария Гаваин келдi. Ол жылы Гаваин ханым 82 жаста және өмiр бойы тұрмысқа шықпаған екен.
25 қараша 2014
Құлағдар бола жүрiңiз!
КҮЛКI КОРОЛIН ЕСКЕ АЛУ КЕШI
27 қараша күнi сағат 16.00-де Қазақстан Жазушылар одағының Әдебиетшiлер үйiнде (Абылай хан даңғылы, 105) көрнектi қаламгер, күлкi королi Оспанхан Әубәкiровтiң туғанына 80 жыл толуына арналған еске алу кешi өтедi. Кешке белгiлi өнер шеберлерi Рамазан Стамғазиев, Сұлушаш Нұрмағанбетова, Сүлеймен Ибрагимов, Құдайберген Бекiшов, Мұхаммедқұл Смағұлов және Т.Жүргенов атындағы Өнер академиясының
25 қараша 2014
Сиырдан сұраңыздар...
Сыннан көз ашпайтын министр Қимыл­да­мас Кадрбаев үкiмет сағатынан шыққаны сол едi, тiлшiлер қоршай қалды. Министр бұл жолы көңiлдi, ыңылдап ән айтып келе жатқан: “Чип-чип-чип, Мария Магдалена, о-о-о!” деп...
– Кешiрiңiз, 150-шi арнаның тiлшiсi едiм, биыл астық бiткен қар астында қалды... Обал емес пе?
– Оны ауа райынан сұраңыз!
– “Қисық” арнасынанмын, қай бiр жылы шетелден сатып алынған сиырлар­дың бәрiн өртеп өлтiрдiңiздер...
– Оны сиырлардан сұраңыздар!
25 қараша 2014
Құдайдың кезексiз бере салған жетi балам бар. Бәрi ұлбала! Үйде менiмен сегiз еркекпiз. Астанада бiр орыс кемпiрдiң қуықтай тауық­ханасында тұрамыз. Үстiңгi қабатта тауықтар, астында бiз – қазақтар. Шiркiн, өз үйiм болса ғой... Сыртқы есiгiнiң өзiн бесеу етер едiм. Мына шетiнен кiрiп, ана шетiнен шығып, бiр рахаттанатын! Кейде шалқамнан түсiп ойланамын: “Неге осы қазақтар ғана пәтер жал­дап жүредi? Неге өз жерi­мiз өзiмiзге бұйырмайды?”.
25 қараша 2014
Бiз бәрiн сатамыз!
Дүние – базар. Әлемдi кезiп жүрiп, әр елдiң, әр ұлттың не сатып жатқанын қызықтадым.  Жапоның компьютер сатып, дүниенi разы қылып жатыр. Қытайың да одан кем емес. Кәрiсiң анау, арзан автокөлiк­терiмен жұрттың алдын бермей жүр. Орысың мынау, арағы мен “Жигули” мәшинесiн әр елге тықпыштап жүрген. Ақырын аяңдап келiп, қазағыма көз салдым. Мұнда да сауда қызып жатыр екен. Сатып алушы жыртылып айырылады.
30 қыркүйек 2014
– Ресейдi күйзелттi-ау! Күйзелттi-ау бұлар Ресейдi әбден!
– Ренжiп қайтесiз соған?
– Өңшең арамтамақтар!
– Ренжiмеңiз ендi...
30 қыркүйек 2014
АУЫЛДА КIМ ҚАЛДЫ?
Жолықтырған Жақайды,
Әуестiк жеңдi Тоқайды:
– Жақа, ауыл аман ба?
Жаңалық айт одан да.
Мына қиын заманда,
Еңбегiмен сындарлы,
Күнi кеше дүрiлдеген
Ауылда не, кiм қалды
30 қыркүйек 2014
Өлермен өмiрбаян
– Сөйтiп, Пықып Асабас қаланың бас мүфтиi болыпты дедiң бе?
– Несiне таңданасың, бұйырғаны сол болса.
– Басқасын қайдам, ол кiсi молдалыққа мойын бұрады деп ойламаппын.
– Қызықсың, кешегi iшуден аты шыққан, арақты ажырамас ардағы санағандар да сәлде орап, таспиық тартып, тақуа болып жүр емес пе.
          Бiз бiлетiн Пықып Аса­бас кешегi кезеңде қызметтi қып-қызыл коммунист болудан бастады ғой...
– Коммунистiгiне ол Қы­тайда өтiп, онда бағы ашыл­май, мұнда базары жүргенi рас.
– Партия құлағанда үш күн, үш түн нәр татпай сазарып жатып алыпты дейдi ғой.
30 қыркүйек 2014
Қағытпа
Жириновскийден журналист сұрап жатыр:
– Мына Украинадағы соғыста кiм жеңедi деп ойлайсыз?
– Украиндықтардың қолындағы кiмнiң қаруы? Советтiң қаруы! Украиндықтарға қарсы соғысып жатқан орыстардың қолындағы кiмнiң қаруы? Советтiң қаруы! Бұл жерде украин да емес, орыс та емес, Совет қаруы жеңiске жетедi!
30 қыркүйек 2014
Таңдайымды көтерiңдершi...
“Мылжың” газетiнiң бас редакторы Айқайгүл Түкбiлме­сованың кабинетiне кiрсем, апай аузын арандай ашып, торт жеп отыр екен. Соған қарағанда, тәттiнi сұмдық жақсы көретiн болса керек. Кабинетi де сұм­дық, ұзын зал, “Т” әрпiне ұқсас жылтыраған стол, сол “Т-ның” басында шоқиып, кешiрiңiз, шiренiп, өзi отыр. Бұрышта елiмiздiң көк байрағы. Алдында бiрнеше телефон, сувенирлер...
19 тамыз 2014
Бар болсаң көре алмайтын, жоқ болсаң көк тиын бере алмайтын, бiреудiң iшiн кептiрiп жамандамаса ауырып қалатын, кеудесiне нан пiсiп, iсiп-кеуiп жүретiн бiр туысым бар. Бетiн аулақ қылсын, сол iнiм түсiме соңғы кезде жиi кiрiп жүр. Бүгiн де түсiмде көрдiм. Төрт жылдан берi көршi тұратын ауылдасыммен дәл үйдiң жанындағы мейманханада кездесiп қалған екем деймiн.
19 тамыз 2014
“Телевизордан сөйлейiн деп едiм”...
Кассаның алдында ала доптай домаланып келе жатқан Шалқақбай жездеммен кездесiп қалдым.
– О, жездеке, жол болсын! Бiрдеңеден құр алақан қалғандай қайдан қалбалақтап ұшып келесiң? – дедiм амандасып.
– Футболға, – дедi ол алқынып.
– Ойпыр-ай, мынауың жаңалық екен. Бұрын футболға трактормен   сүйрелесек те келмеушi едiң. Жайшылық па, әйтеуiр!
Жездем жан-жағына қарап, маған сыбырлай үн қатты.
– Бiлмеушi ме едiң, облыстың бiрiншi басшысы футбол десе
iшкен асын жерге қоятын жанкүйер екен. Қазiр қаланың бетке
шығар қаймағының бәрi осында келедi.
19 тамыз 2014
Осынау оқиға осыдан отыз жыл бұрын болған едi...Менiң күйеуiм преферанс ойнағанды қатты ұнататын және осы мақсатпен генералдың үйiне барып жүретiн. Бiзден онша алыс емес жерде “Патша ауылы” – бай-манаптардың еңсегей үйлерi бой көтерген-дi. Генералды – Касьян, ал оның әйелiн Фаина деп атайтын. Фаина – дәрiгер, Кремльдiң ауруханасында iстейдi.
беттер:«1 / 2 / 3 / 4 / 5 / 6 / 7 / 8 / 9 / 10 / 11 / 12 / 13 / 14 / 15 / 16 / 17»